افزایش وجود اسیدها در مبرد سیستم تبرید تراکمی، هیت پمپ­ها (پمپ های گرمایی) و تهویه های مطبوع می تواند به شدت عمر کمپرسور و مبرد را کوتاه کند. ممکن است این اسیدها به واسطه واکنش های شیمیایی  با اجزا و  یا مواد تشکیل دهنده، روغن های روان کننده و یا ناخالصی ها تشکیل شوند. ناپایداری مبرد و در نتیجه تشکیل اسیدها، در دماهای بالا تسریع پیدا می کند که این امرمی تواند ناشی از عملکرد نامناسب همچون فن کندانسور خراب یا مسیر جریان هوای بسته باشد. چک کردن اسید سیستم توصیه رایج جهت نگهداری است چرا که شرایط اسیدی را می توان پیش از سوختن کمپرسور از بین برد.

می توانید با استفاده از تست کیت های مخصوص اسید، روغن را چک کرده (با هر کیت تست روغنی که در بازار موجود است) یا مبرد را از جهت وجود روغن چک کنید. پیشنهاد ما برای مبرد، تست کیت های اسید مخصوص مبرد بوده چراکه دقیق است و پیش از هر چیز بهترین نگهداری پیشگیرانه جلوگیری از تشکیل اسید خواهدبود. توانایی تست کیت های اسید در ایجاد خوانشی دقیق با هر روغنی امری بسیار مهم بوده زیرا ممکن است شما نوع روغن سیستم را ندانید. خوانش تعداد زیادی از کیت های تست اسید با روغن های POE که بر پایه استر هستند اشتباه بوده زیرا رفتار روغن در برابر کیت تست مانند یک اسید است (به این معنی که روغن استر ویژگی های آمفوتریک از خود نشان می دهد). به همین دلیل تولیدکنندگان کیت های تست اسید، یک کیت برای روغن های معدنی و یک کیت برای روغن های POE دارند. اگر وجود اسید شناسایی شود پیش از آنکه سیستم آسیب ببیند باید آن اسید را نه خنثی بلکه حذف کرد. بعدا در این مقاله به این موضوع خواهیم پرداخت.

اگر کمپرسور بسوزد روغن شدیدا اسیدی می شود. در صورتیکه تمام این اسید خارج نشود، سطح افزایش یافته اسید به کمپرسور جدیدی حمله می کند که جایگزین کمپرسور قبلی شده بنابراین باعث سوختگی یک موتور کمپرسور دیگر می شود. شستشوی سیستم از اسید معمولا مشمول تعویض مبرد و روغن کمپرسور است تا بتوان سطح اسید را کاهش داد (در صورت سوختن کمپرسور هرمتیک یا نیمه هرمتیک، آنها نیز باید تعویض شوند). متاسفانه تا زمانیکه اسید از طریق لوپ کمپرس بخار و به واسطه جریان مبرد حرکت نکند، حذف روغن موجود در کمپرسور به صورت کامل انجام نمی شود و بنابراین روغن اسیدی یا پس ماند آن در سراسر سیستم باقی می ماند. این پس ماند اسید تا به حال نشان داده که باعث کوتاه شدن عمر سیستم می شود چراکه به شکل گیری اسید در سیستم سرعت بخشیده است. این نتایج حاصل شواهد آزمایشگاهی است که پس از ایجاد یک سوختگی، تکرار سوختگی های بعدی افزایش می یابد.

به منظور درک کامل از فرآیند حذف اسید، لازم است نوع اسیدهای موجود در سیستم بررسی شود. بر اساس مبرد و روغن به کار رفته، سیستم تبرید می تواند دو نوع اسید را شامل شود؛ اسیدهای ارگانیک (مانند اسید اولئیک) و اسیدهای غیرارگانیک یا معدنی (مانند اسید هیدروکلریک). اسیدهای ارگانیک قابل حل در روغن هستند (و تبخیر نمی شوند) و بنابراین عمدتا در روغن مایع در قسمت مخزن روغن کمپرسور باقی می مانند. روغن های غیرارگانیک نیز تنها کمی در روغن قابل حل هستند. اسیدهای ارگانیک به طور قابل ملاحظه ای کمتر خورنده اندو تنها در روغن با پایه استر یا در سیستم هایی با یک اکسیدکننده قوی و دماهای بالا یافت می شوند.

اسیدهای ارگانیک و غیرارگانیک هر دو خورنده هستند. اسیدهای غیر ارگانیک حد تفکیک بالاتری دارند که همین از آنها اسیدهایی قوی و بسیار واکنش پذیر می سازد در حالیکه اسیدهای ارگانیک بسیار آهسته تر عمل می کنند. درجه حرارت بالا در روغن های معدنی باعث می شود تا روغن در نهایت شکسته شده و گاز هیدروژن و کربن پدید آیند. تنها در حضور یک اکسیدکننده مانند اکسیژن یا هوا، اسیدهای ارگانیک قابل شکل گیری هستند. در روغن های سینتتیک POE، ممکن است در ابتدا اسید ارگانیک به عنوان پس ماندی از فرآیند تولید استریاسیون موجود باشد (بالای ۸ PPM) که برای ساختن روغن استر (ester oil) به کار می رود. بنابراین واضح است که مشکل واقعی اسید در سیستم های تبرید/ تهویه مطبوع از سمت اسید غیرارگانیک است و نه اسید ارگانیک.

وقتی موتور کمپرسور می سوزد، در نتیجه تجزیه مبرد در درجه حرارت بالا، اسیدهای غیرارگانیک شکل می گیرند. اسیدهای غیرارگانیک شکل گرفته تنها اندکی در روغن قابل حل هستند. قسمت عمده اسیدهای غیرارگانیک که در جریان سوختن موتور ایجاد می شوند در حالت بخار باقی می مانند و به سرعت با مواد تشکیل دهنده واکنش داده یا جذب فیلتر/ درایر خواهند شد. آزمایش ها نشان داده اند که میزان بخار اسید غیرارگانیک در عرض چند ساعت تا ۸۵% کاهش می یابد. اگرچه بر اساس آزمایش ها مشخص شده که مقدار قابل توجهی اسید غیر ارگانیک (به حد کافی برای خراب کردن یک کمپرسور دیگر) نیز در روغن موجود است. میزان اسیدی که در روغن محصور شده بیشتر از مقداری است که به سادگی در روغن حل می شود (به یاد داشته باشید که انحلال پذیری اسید غیرارگانیک پایین است). این میزان وجود بالای اسید نتیجه ترکیب اسید محلول در روغن، اسید تله در روغن در نتیجه تحریک و کف شدن روغن، اسید محلول در هر رطوبت تله شده ای و اسیدی که جذب ذرات سخت موجود در روغن شده می باشد. اسید غیرارگانیک نشان داده که برای زمانی بسیار طولانی در روغن باقی می ماند و در تماس با اجزای کمپرسور از جمله سیم پیچ های موتور قرار دارد. اسید غیرارگانیک در روغن باعث خرد شدن شارلاک سیم پیچ می شود در نتیجه سیم پیچ اتصال کوتاه شده که همین امر سبب سوختگی بعدی موتور خواهدشد. حضور اسید با غلظت ۵۰ PPM باعث شده تا موتور کمپرسور در عرض چند روز بسوزد!

یک روش برای از بین بردن پس ماند اسیدی از سیستم، کارگذاشتن چندین سیستم فلاش کمپرس بخار با مبرد است، چراکه مبرد روغن را حل کرده و میزان تمرکز اسید و روغن را به واسطه رقیق کردن کاهش خواهد داد. این کار از نظر زمان و هزینه به صرفه نبوده و استفاده از مبرد نیز در عملیات فلاشینگ خالی از اهمیت نیست.

خنثی کردن اسید به واسطه واکنش دادن آن با یک محلول پایه (پایه ای جامد در مایع حامل) روش جایگزین غیرقابل قبولی است که به شکل گیری نمک های نامطلوب به عنوان محصولات جانبی خنثی سازی منجر می شود. روش های خنثی سازی معمول، اسید را با یک پایه مانند هیدروکسید پتاسیم (KOH) خنثی می کنند. این پایه ها جامد هستند و در حلال غیرآب حل می شوند. در چنین واکنشی اسید و ماده پایه با هم ترکیب می شوند تا آب و نمک خورنده فلز را شکل دهند. هنگامی که آب می تواند توسط فیلتر/ درایر موجود در سیستم، خارج شود، نمک در سیستم تله شده و مشکل ساز می شود. از آنجا که نمک جامد است تبخیر نخواهدشد اما در عوض در سیستم باقی می ماند و سبب خوردگی می شود!

مشکل دیگر با هر روش خنثی سازی اسید، افزودن مقدار مناسبی از ماده پایه است؛ یعنی پایه کم و مبردی که هنوز اسیدی است یا پایه بسیار زیاد و مبردی که هنوز در حالت پایه است. بنابراین محیط اسیدی یا پایه، باعث خوردگی و عمر ناقص کمپرسور (سوختگی) خواهند شد.

مشکل دیگر با واکنش خنثی سازی این است که مواد خنثی سازی جامد هستند و باید در حلال مایع حل شوند یا به صورت فیزیکی در جریان سیستم کمپرس بخار قرار گیرند. ماده پایه نمی تواند بخار شود بنابراین انتقال ماده پایه در طول سیستم، حتی اگر در حلال مایع حل شده باشد، به شدت محدود می شود. برخی تولیدکنندگان خنثی سازی اسید پیشنهاد داده اند که محلول خنثی سازی در دیسچارج کمپرسور ارائه شود بنابراین پیش از آنکه در ذخیره روغن تله شود در طول کندانسور، فیلتر/ درایر، شیر انبساط ترموستاتیک (TXV) و اواپراتور رانده خواهدشد. همچنین توضیح می دهند که محلول خنثی سازی مایع پیش از آنکه در روغن کمپرسور تله شود در طول سیستم به حرکت در می آید. گاز فلش درون TXV ممکن است سبب تبخیر حلاّل شود درحالیکه رسوب ماده پایه جامد، مانند KOH، را به جا می گذارد و باعث مسدود کردن TXV می شود. حتی اگر محلول پایه از مسیر TXVعبور کند، احتمالا حلّال در حالیکه ماده پایه جامد را ترک می کند در اواپراتور تبخیر شود.

هر واکنش خنثی سازی اسید موجب شکل گیری پس ماند نمک خواهدشد که این امر شیمی پایه است و قابل تغییر نیست. برخی استفاده از بی کربنات سدیم را به عنوان ماده پایه پیشنهاد داده اند اما این واکنش که بر پایه اسیدی است نمک و نیز گاز دی اکسید کربن (به عنوان گاز غیرمتراکم نامطلوب) تولید خواهدکرد.

در نهایت این تکنیک های خنثی سازی اسید را می توان تنها برای روغن های معدنی یا روغن های آلکیل بنزن به کار برد، زیرا روغن POE که بر پایه استر است، دارای ویژگی های جاذب رطوبت بوده که می تواند روغن را وادارد تا در حضور یک اسید به عنوان یک پایه رفتار کند و برعکس. متعاقبا، ماده پایه اضافه شده با روغن استر واکنش خواهدداد.

یک روش قابل قبول برای از بین بردن اسید، آزاد کردن آن از مایع و سطوح سختی است که اسید را در بر گرفته اند، پس از آن باید اجازه داد تا فیلتر درایر در سیستم اسید را خارج کند. فیلتر درایر با جذب و نه خنثی سازی می تواند نقشی مهم در از بین بردن اسید داشته باشد. مشکلی که در کمک گرفتن از فیلتر درایر برای از بین بردن اسید وجود دارد این است که قسمت عمده اسید در سطوح سخت و در روغن تله می شود و هرگز برای خروج به فیلتر درایر نمی رسد.

ما پس از تعمیر کمپرسور سوخته، مقدار بسیار زیادی (بیشتر از ۲۰۰ PPM) از اسیدهای غیرارگانیک را در روغن کمپرسور جدید یا تازه تعمیر شده شناسایی کرده ایم. از نظر تئوری این اسید غیرارگانیک خیلی قابل حل در روغن نیست هرچند در روغن تله شده و یا جذب سطوح موجود در سیستم شده (در نتیجه سوختن موتور). در بعضی موارد این اسید در آبی که تله روغن شده نیز حل می شود. معمولا روغن POE نسبت به روغن های تبرید سطح بالاتری از آب را در خود دارد. تحریک روغن هم نتوانسته این اسید تله شده را خارج کند. برای نشان دادن این امر، نمونه روغنی با مقدار اسیدیته اولیه ۱۳۳ PPM (اسید غیرارگانیک) طی ۳۲ ساعت توسط یک همزن مغناطیسی با قدرت بالا هم زده شد. اسیدیته مورد نظر به ۴۵% کاهش به ۷۳ PPM رسید. با اینکه این مقدار افت قابل توجه است، باید در نظر داشت که کمپرسور با این سطح از اسید در کمتر از ۳۳ ساعت کار می سوخت. بنابراین پیش از آنکه اسید به طور طبیعی از روغن جدا شود، کمپرسور خراب می شد (می سوخت) حتی اگرهمانند آزمایش، کمپرسور، روغن را تحریک می کرد. به هر حال اگر اسید ارگانیک تله شده می توانست در زمانی معقول از روغن (و همینطور از سطوح اسیدی) رها (و تبخیر) شود، فیلتر/ درایر موجود در سیستم این اسید را جدا می کرد.